De’Longhi Magnifica ECAM 22.110SB Zilver Volautomatische Koffiemachine

De De’Longhi Magnifica ECAM 22.110SB Zilver Volautomatische Koffiemachine vertrouwt op een verouderd thermoblock-systeem in plaats van een hoogwaardige koperen boiler. Dit vertelt mij direct dat de temperatuurstabiliteit bij opeenvolgende kopjes espresso een probleem vormt. De prijs is laag. Dat zie ik terug in de materiaalkeuze. De behuizing bestaat grotendeels uit ABS-kunststof en de zetgroep bevat veel bewegende plastic onderdelen. Voor een volautomatische koffiemachine die dagelijks onder druk moet presteren is dit een risico voor de mechanische levensduur op de lange termijn.

Belangrijkste observaties uit de technische data

• De vibratiepomp levert 15 bar statische druk. In de praktijk zegt dit weinig over de extractiekwaliteit omdat de druk aan de zetgroep zelden constant blijft op de benodigde 9 bar.
• Het roestvrijstalen thermoblock moet het water razendsnel opwarmen. Door het gebrek aan thermische massa in dit systeem koelt het water echter te snel af zodra het door de koude kunststof zetgroep stroomt.
• De conische metalen molen beschikt over 13 maalstanden. De technische tekeningen laten zien dat de kleinste stappen tussen deze standen te groot zijn om de doorlooptijd van een espresso op de seconde nauwkeurig af te stemmen.
• Met een bonenreservoir van 250 gram en een waterreservoir van 1.8 liter zijn de verhoudingen prima. De interne lay-out toont echter een aanzienlijke afstand tussen de molen en de zetgroep wat zorgt voor veel oude koffieresten in het systeem.

Thermische inconsistentie en extractiedruk

De 15 bar die marketingafdelingen graag op de doos zetten is misleidend. Dit is de maximale druk die de pomp kan leveren tegen een gesloten systeem. Zodra het water door de koffie stroomt valt deze druk terug. Bij de ECAM 22.110SB zie ik geen PID-controller in de specificaties. Dit betekent dat de temperatuurregeling gebeurt via eenvoudige thermostaten die pas reageren als het water al te koud of te warm is. Ik concludeer hieruit dat de eerste kop espresso vaak kouder is dan de tweede. De extractie is hierdoor inconsistent. De zetgroep is uitneembaar en dat is een technisch voordeel voor de hygiëne. De exploded view laat echter zien dat de afdichtingsringen van de zuiger snel kunnen uitdrogen bij gebrek aan regelmatig onderhoud met siliconenvet.

Maalmechanisme en retentie

De keuze voor een metalen molen boven een keramische variant heeft gevolgen voor de warmteoverdracht. Metaal geleidt warmte sneller. Bij het malen van bonen voor meerdere koppen achter elkaar warmen de schijven op. Dit kan de fragiele oliën in de koffiebonen voortijdig oxideren. Op basis van de maalgraadinstellingen zie ik dat de machine moeite zal hebben met zeer licht gebrande bonen. De motor van 1450 Watt heeft simpelweg niet genoeg koppel om extreem fijn te malen zonder vast te lopen. De retentie is een ander kritisch punt. Er blijft ongeveer 3 tot 5 gram gemalen koffie achter in de schacht. Drink je slechts één kop per dag dan drink je dus altijd een deel oude koffie van de vorige dag.