Krups EA8150 Zwart Volautomatische Koffiemachine

De Krups EA8150 Zwart Volautomatische Koffiemachine is een technisch basismodel dat de consument verleidt met een lage instapprijs maar direct grote compromissen vraagt op het gebied van onderhoud en extractiecontrole. Bij het bestuderen van de fabrieksspecificaties valt op dat Krups vasthoudt aan een gesloten hydraulisch systeem. Dit betekent dat de zetgroep niet uit de machine kan worden gehaald. Waar concurrenten in deze prijsklasse vaak kiezen voor een uitneembare zetgroep van kunststof, kiest Krups voor een constructie die volledig leunt op automatische reinigingsprogramma’s. Ik zie in de exploded view-tekeningen dat dit systeem kwetsbaar is voor interne vervuiling. Koffieoliën en fijnstof hopen zich onherroepelijk op rond de zuigerafdichtingen. Zonder fysieke toegang voor de gebruiker is een grondige reiniging onmogelijk. De machine is compact gebouwd, wat gunstig is voor de ruimte op het aanrecht, maar het beperkt de thermische massa van de interne componenten aanzienlijk.

Scherpe observaties uit de technische data

• De pomp levert een statische druk van 15 bar, wat in de praktijk vaak resulteert in een te hoge druk op de koffiepuck door het gebrek aan een geavanceerd overdrukventiel.
• Het bonenreservoir heeft een capaciteit van 260 gram, wat prima is voor de omvang, maar de afsluiting oogt op papier niet luchtdicht genoeg om oxidatie van de bonen tegen te gaan.
• De maalgraadinstelling is beperkt tot slechts 3 standen, wat technisch gezien onvoldoende is om de extractietijd nauwkeurig af te stemmen op verschillende soorten bonen.
• Het Compact Thermoblock-systeem werkt met 1450 Watt, waardoor de opwarmtijd kort is, maar de temperatuurconsistentie tussen opeenvolgende kopjes koffie variabel blijft.
• De interface met LCD-display suggereert precisie, maar de softwarematige aanpassingsmogelijkheden voor de waterhoeveelheid zijn beperkt tot grove stappen.

Maalmechanisme en de beperking van drie standen

Het metalen kegelmaalwerk in de Krups EA8150 is degelijk materiaal, maar de uitvoering is karig. Ik concludeer uit de technische fiches dat de drie beschikbare maalstanden een enorme beperking vormen voor de serieuze koffiedrinker. Bij een espresso luistert de maalgraad nauw. Een fractie te grof en het water schiet door de koffie heen, wat resulteert in een zure, slappe bak. Een fractie te fijn en de pomp krijgt het water er niet doorheen, wat bittere verbranding veroorzaakt. Met slechts drie standen is de kans groot dat de ideale instelling voor een specifieke boon simpelweg niet bestaat op dit apparaat. De keuze voor metaal in plaats van keramiek zorgt voor meer hitteoverdracht naar de bonen tijdens het malen. Bij intensief gebruik achter elkaar kan dit de smaak van de koffie negatief beïnvloeden door vroegtijdige oxidatie van de oliën in de gemalen koffie.

Thermische stabiliteit en de hydraulische zetgroep

De machine maakt gebruik van een Thermoblock van roestvrij staal. Dit is een efficiënte manier om water snel op te warmen, maar het mist de stabiliteit van een koperen of messing boiler. Uit de wattagegegevens van 1450W leid ik af dat de machine agressief verwarmt om de gewenste temperatuur te bereiken. De hydraulische zetgroep gebruikt de waterdruk om de koffie aan te stampen. Dit klinkt technisch vernuftig, maar het is een mechanische belasting voor de interne leidingen. Omdat de zetgroep niet uitneembaar is, blijven koffieresten achter in de hoeken van de behuizing. Na een jaar gebruik zal dit de smaak van de espresso beïnvloeden, ongeacht hoeveel reinigingstabletten er doorheen gaan. De 15 bar druk die de marketingafdeling benadrukt, is een theoretisch maximum van de pomp. Voor een goede extractie is ongeveer 9 bar aan de zetgroep nodig. Bij dit type machines zie ik vaak dat de druk te hoog oploopt, wat leidt tot “channeling” waarbij het water een weg van de minste weerstand zoekt en de koffie ongelijkmatig extraheert.

Ontdek of dit de beste deal voor jou is!