De JURA P.A.G. 25048 Koffiemolen Piano Black vraagt een premium prijs voor techniek die we al jaren kennen uit de standaard maaleenheden van hun volautomaten. Ik zie een glanzende behuizing die de aandacht afleidt van de beperkte functionaliteit onder de motorkap. Voor een bedrag waarvoor je bij concurrenten een maler met traploze instelling koopt, biedt Jura hier slechts zeven voorgedefinieerde standen. Dat is technisch gezien een magere oogst voor een apparaat dat zich profileert als een hoogwaardige losse component. De keuze voor een 150 watt motor duidt op een efficiënte werking, maar het beperkt de maler ook in zijn veelzijdigheid bij zeer harde, licht gebrande bonen.

Belangrijkste observaties

• De zeven maalstanden bieden onvoldoende resolutie voor het nauwkeurig afstellen van een espresso-extractie.
• Roestvrijstalen conische maalschijven zorgen voor een goede warmtebeheersing maar missen de scherpte van keramische alternatieven voor filterkoffie.
• Het bonenreservoir van 200 gram is aan de kleine kant voor een apparaat met deze afmetingen.
• De timer-gestuurde dosering is minder accuraat dan systemen die op gewicht malen.
• Een geluidsproductie die door de lage toeren van de Professional Aroma Grinder binnen de perken blijft.

Maalmechanisme en de beperking van zeven standen

Ik heb de technische fiches van de Professional Aroma Grinder (P.A.G.) nauwgezet geanalyseerd. De geometrie van de maalschijven is ontworpen om een consistente deeltjesgrootte te leveren. Dat lukt Jura aardig. Echter, de beperking tot zeven standen is een blok aan het been van elke serieuze gebruiker. Bij het bereiden van koffie komt het aan op micrometers. Wanneer stand drie te grof is en stand twee te fijn, heb je geen tussenweg om de doorlooptijd te corrigeren. Met een statische druk van de gemiddelde espressomachine leidt dit direct tot een extractie die ofwel te snel ofwel te traag verloopt. De techniek is degelijk. De vrijheid voor de gebruiker is dat allerminst.

Dosering op tijd en retentie

Uit de exploded view-tekeningen leid ik af dat de maalkamer verticaal is gepositioneerd. Dit ondersteunt de claim van lage retentie. Er blijft weinig gemalen koffie achter in het systeem. Dat is een technisch pluspunt voor de versheid. De dosering werkt echter op basis van een timer. Ik concludeer op basis van de mechanische eigenschappen dat dit een onnauwkeurige methode is. Factoren zoals de vullingsgraad van het 200 gram reservoir en de vettigheid van de bonen beïnvloeden de doorloopsnelheid. Hierdoor varieert de uiteindelijke hoeveelheid grammen in je filterdrager bij elke maling. In een opstelling waar consistentie koning is, vormt deze tijdsafhankelijke variabele een zwakke schakel.